Κατά των συντεχνιών που λυμαίνονται τον ΟΣΕ (και όχι μόνο)

Ο ρόλος ενός συνδικαλιστικού φορέα είναι να διεκδικεί ευνοϊκότερους όρους εργασίας για τα μέλη που εκπροσωπεί. Είναι σημαντικό το ρήμα που χρησιμοποιούμε: διεκδικεί. Διότι, ο συνδικαλισμός εννοείται σε μια -έστω στοιχειωδώς- ευνομούμενη κοινωνία, ικανή να προσφέρει τη βάση πάνω στην οποία μπορεί να υπάρξει διάλογος και συνεργασία. Δυστυχώς, οι συνδικαλιστικοί φορείς των ΔΕΚΟ (του ΟΣΕ μη εξαιρουμένου) έχουν από καιρό λυσμονήσει το ρόλο αυτό. Τη θέση του “διεκδικεί” έχουν καταλάβει άλλα ρήματα, όπως εκβιάζει, τραμπουκίζει, απειλεί, όταν απευθύνονται στην εργοδοσία, ή συναλλάσσεται, ελέγχει, χειραγωγεί, όταν απευθύνονται στον πολιτικό χώρο.

Το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα των σημερινών συνδικαλιστικών φορέων είναι ο κομματικός εναγκαλισμός τους. Στον ΟΣΕ για παράδειγμα, δεν εμπλέκεται μόνο η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ), αλλά η ΔΑΚΕ (φίλα προσκείμενη στη ΝΔ), η ΠΑΣΚ (του ΠΑΣΟΚ αυτή), κ.λπ. Όταν όμως δεν είναι διακριτός ο ρόλος των συνδικάτων και της πολιτικής, δημιουργούνται δίαυλοι διαφθοράς μεταξύ συνδικαλιστών και κομμάτων, με αποτέλεσμα πελατειακές προσλήψεις, παράνομες προμήθειες, δυσβάστακτα υψηλούς μισθούς και τόσα άλλα.

Ο Α. Καρκαγιάννης από την “Καθημερινή” περιγράφει εύστοχα την κατάσταση σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο “Με πρώτο αίτημα να συντριβούν συντεχνίες και συντεχνίτες“(*):

Είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι οι ΔΕΚΟ και οι δημόσιοι Οργανισμοί είχαν ενταχθεί στο πελατειακό κράτος και αποτελούσαν τον σκληρό πυρήνα του. Εννοούμε στον πελατειακό τρόπο άσκησης της πολιτικής και τελικά της διακυβέρνησης. Με δύο βασικά αποτελέσματα: την υπερφόρτωση με κομματικούς μισθωτούς και την εύκολη ικανοποίηση των αιτημάτων τους, ώσπου σιγά σιγά διαμορφώθηκαν ιδιαίτερα και συμπαγή συμφέροντα συντεχνίας με κατ’ ανάγκην συντεχνιακή συνδικαλιστική κάλυψη.

σε ολόκληρο το άρθρο, ο κ. Καρκαγιάννης μιλάει για την περιφρόνηση του υγιούς συνδικαλισμού και τη μετατροπή του σε συντεχνίες εξυπηρέτησης κομματικών συμφερόντων, αναφέροντας και συγκεκριμένα παραδείγματα από τον ΟΣΕ.

Ένα είναι σίγουρο πάντως. Ότι αν επιθυμούμε ένα σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο, που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της Ελλάδας του 21ου αιώνα, θα πρέπει το δυνατόν γρηγορότερα να εγκαταλείψουμε τη συντεχνιακή φιλοσοφία που μέχρι σήμερα επικρατεί.

Για αυτό και είναι πραγματικά ελπιδοφόρο που, το Υπουργείο Μεταφορών, επεξεργάζεται ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της επιχείρησης μακριά από τις λογικές του παρελθόντος. Ο Υπουργός κ. Χατζηδάκης φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι υπάρχουν σοβαρά και σύνθετα προβλήματα που όμως πρέπει να λυθούν με αποφασιστικότητα και τόλμη. Σε αυτήν του την προσπάθεια έχει την απόλυτη και ειλικρινή στήριξή μας.

Μπορεί εδώ να πει κάποιος, ότι από λόγια έχουμε τόσα χρόνια χορτάσει. Δυστυχώς αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια. Ίσως όμως να είναι και ένας από τους λόγους που ο Υπουργός έκανε έκκληση στους πολίτες να τον παρακολουθούν και να τον κρίνουν αυστηρά. Αυτό ακριβώς είναι που θα κάνουμε.

(*) αναδημοσιεύτηκε και στη “Γενιά των 700 ευρώ”

Advertisements

0 Responses to “Κατά των συντεχνιών που λυμαίνονται τον ΟΣΕ (και όχι μόνο)”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s





%d bloggers like this: